Uli Jon Roth - strona 3/3

Opracowanie: Krzysztof Gulcz, korekta Elwood

WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE. Publikowanie, kopiowanie i wykorzystywanie poniższego tekstu bez zgody autora - ZABRONIONE.

Po zakończeniu tournee związanego z albumem "Firewind", Uli odkrył nowy instrument - sześciooktawową sky guitar, który mógł znacznie zwiększyć jego możliwości muzyczne i otworzyć drogę do odgrywania utworów zarezerwowanych dotąd dla skrzypiec. W roku 1985 wyszedł album "Beyond The Astral Skies", który pokazał to, jak Roth widzi muzykę o nazwie "rock symfoniczny". Działanie sky guitar było ekscytujące, słyszymy je w takich utworach jak I'll Be There czy Icebreaker/I'm a River. Nigdy wcześniej nie słyszano takiej wirtuozerii na gitarze elektrycznej. Po wydaniu "Beyond The Astral Skies" Ulrich postanowił wycofać się na jakiś czas z muzycznego biznesu i poświęcić czas życiu osobistemu i doskonaleniu muzycznego i gitarowego rzemiosła.

W kolejnych latach Roth uczył się gry na skrzypcach i fortepianie, bez przerwy pisał teksty i ćwiczył grę na Sky Guitar. Z pomocą eksperta od elektroniki Johna Orama Uli nauczył się także obsługi konsoli do miksowania i zaczął tworzyć efekty, które miały ulepszyć jego muzykę symfoniczną. W 1991 roku ukazuje się zagrana przez Rotha na gitarze kolekcja dwunastu etiud skomponowanych na fortepian pod tytułem "Aquila Suite", które ukazały się jako część 3 płytowego krążka "From Here To Eternity" W 1993 roku Ulrich nagrywa dla niemieckiej telewizji swoją pierwszą rockową symfonię zatytułowaną "Europa Ex Favilla", z której znaczna część ukazała się w 1996 roku pod szyldem "Sky Avalon: Prelude To The Symphonic Legends". Album ten zawierał zapierający dech w piersiach utwór Starlight, który Uli napisał dla swojej dziewczyny Moniki z okazji świąt Bożego Narodzenia. Krążek ukazał koncepcję muzyczną Rotha i stał się obietnicą powrotu gitarzysty do nagrywania nowych albumów oraz dawania koncertów. Niestety w 1996 roku nadzieje te zostały zaprzepaszczone za sprawą tragicznej śmierci Moniki.

W roku 2000 ukazuje się dwupłytowy album "Transcendental Sky Guitar" - kolekcja utworów studyjnych oraz nagranych podczas koncertów z roku 1998 ze słynnej trasy G3 (na którą Joe Satriani - długoletni fan Uliego oraz Michaela Schenkera zaprosił obu niemieckich "wymiataczy".) Zespół złożony z samych gwiazd: basisty Barry'ego Sparksa (m.in. Yngwie Malmsteen, Michael Schenker Group), perkusisty Shane Gaalaas'a (Yngwie Malmsteen, Artension), mistrza klawiszy Dona Airey'a (Ozzy Osbourne, Black Sabbath, Gary Moore, Whitesnake, Rainbow), skrzypka Stevena Bentley-Kleina i wokalistki Liz Vandall zagrał klasyczne utwory jak na przykład Earthquake i Hiroshima z siłą i precyzją wymuszaną przez muzykę Rotha. Umiejętność wykonania takich dzieł jak Cztery Pory Roku Vivaldiego czy "Dziewiąta Symfonia" Beethovena wspólnie z utworami Hendrixa takimi jak Voodoo Chile jest dowodem na niesamowite umiejętności i wirtuozerię gitarzysty. 6 czerwca 2001 Uli Roth z zespołem w ramach trasy koncertowej zawitał do warszawskiej Proximy w roli supportu dla Glenna Hughesa (m.in. Deep Purple, Black Sabbath). Gitarzysta przedstawił przede wszystkim swoje gitarowe intrepretacje dzieł mistrzów muzyki klasycznej, ale nie zabrakło instrumentalnego wykonania najsłynniejszych utworów nagranych ze Scorpions: Sails Of Charon i Virgin Killer, Uli wzbudził także aplauz publiczności wykonując niesamowite Polar Nights .

W 2002 roku ukazał się prawdziwy skarb dla wszystkich fanów Ulricha -krążek DVD "Uli Jon Roth - Historic Performances Volume I &II - The Electric Sun Years". Zawiera on unikalne materiały, będące amatorskimi rejestracjami występów Electric Sun. Materiały zgromadzone na DVD cechują się naprawdę podłą jakością obrazu, jednakże są to materiały będące białymi krukami.

1 2 3