Taken By Force (1977)

Utwory:

1. Steamrock Fever 3:35

2. We'll Burn The Sky 6:27

3. I've Got To Be Free 4:00

4. The Riot Of Your Time 4:10

5. The Sails Of Charon 4:24

6. Your Light 4:30

7. He's a Woman - She's A Man 3:14

8. Born To Touch Your Feelings 7:20

Czas łączny: 38:22

Średnia ocena	Elwood	Krzychu
9.0	8	10

Ocena: 8/10

Autor recenzji: Elwood

Data napisania: 10.2002 r.

Album ten powstawał w atmosferze ciągłych kłótni i nieporozumień. Olbrzymi sukces albumu "Virgin Killer", nieoczekiwanie spowodował rozłam w zespole - Ulrich Roth nie mógł znaleźć wspólnego języka z Schenkerem i Meine, którzy mieli całkowicie odmienne zdanie na temat muzycznej przyszłości zespołu.

Mimo fatalnej atmosfery w studiu, powstał jednak znakomity album, który jednak wyraźnie różni się od poprzednich wydawnictw grupy i dobitnie słychać na nim, że Uli Roth poszedł na kompromisy i podporządkował się reszcie kapeli. Zniknęło charakterystyczne brzmienie jego gitary, całkowicie zlewając się z "wiosłem" Schenkera. Ma to swoje zalety - gitary brzmią bardziej spójnie, mamy dużo fajnej gry unisono, ja jednak wolałem kiedy gitara Rotha dominowała nad schenkerowską. Ktoś kiedyś napisał, że na "Taken By Force" Roth w końcu uwolnił się od wpływów Hendrixa i zaprezentował swój własny styl. Pytam więc dlaczego na wydanym rok później solowym albumie Roth znów powrócił do brzmienia znanego z poprzednich płyt Scorpions?

Niewątpliwie ten album to początek dominacji kompozytorskiego duetu Schenker-Meine, który od tej pory konsekwentnie realizować będzie swoją wizję muzyki.Wielu słuchaczy i krytyków uważa "Taken By Force" za najwybitniejsze osiągnięcie zespołu z Rothem w składzie. Śmiem twierdzić, że jest zupełnie odwrotnie - niewątpliwie jest to krążek bardzo dobry, ale już nie tak bardzo porywający i intrygujący jak poprzednie.

Mamy tu niewątpliwie dwa ponadczasowe megahity - cudowną balladę o miłości - We'll Burn The Sky i "łabędzi śpiew" Rotha w postaci The Sails Of Charon (choć zaśpiewał tu Meine). Pierwszy z nich zachwyca i muzycznie i tekstowo (słowa napisała bliska przyjaciółka Hendrixa i... Rotha - Monika Dannemman) - wspaniała zmienność nastrojów i tempa, pełen ekspresji śpiew Meine no i przyprawiająca o dreszcze finałowa łkająca solówka... Natomiast słuchając The Sails Of Charon przenosimy się w rejony orientalizmów i świat fantazji, a genialna gra Rotha powoduje, że piosenka może być stawiana na równi z niedoścignionym zeppelinowskiem Kashmir. Niewątpliwie jest to, przynajmniej do dnia dzisiejszego, ostatni wielki utwór genialnego gitarzysty.

Warto jednakże zwrócić uwagę na jeszcze jedną jego kompozycje - I've Got To Be Free, a zwłaszcza włuchać się w tekst, w którym Uli dokładnie opisuje jak fatalnie czuje się w Scorpions i zapowiada odejście. Kiedy słucham solówki zawsze odnoszę wrażenie, że Uli manifestuje w niej swoją artystyczną niezależność i wolność. Zadziwiające jest , że utwór śpiewa Meine i to z niezwykłą pasją i wściekłością (zapewne tak właśnie zaśpiewałby to kompozytor). Sam Uli Roth tłumaczy to w ten sposób, że pozostali członkowie zespołu nie domyślali się o czym traktują słowa tej piosenki. Naprawdę - dziwne.

Reszta albumu nie sprawia już tak wielkiego wrażenia, choć niewątpliwie podobać się mogą dwa czysto heavymetalowe, posiadające niesamowicie chwytliwe refreny: Steamrock Fever (o dziwo brak tu solówki) i He's A Woman She's A Man. Denerwuje natomiast bezpłciowe The Riot Of Your Time i pretensjonalna, przekombinowana, aczkolwiek nie pozbawiona pięknych, chwytających za serce fragmentów, ballada Born To Touch Your Feelings, zbudowana według tego schematu co "We'll Burn The Sky".

"Taken By Force" to album, który niewątpliwie słucha się bardzo przyjemnie i są tu momenty, kiedy słuchacza ściska w gardle, odnoszę jednak wrażenie, że czegoś tu zabrakło...

Acha, jeszcze jedna sprawa - okładka. Gratuluję autorowi dobrego gustu...

Ocena: 10/10

Autor recenzji: Krzychu

Data napisania: brak danych

Taken By Force" to niepodważalnie wybitne dzieło (jak większość albumów Scorpions). Zakochałem się w tej płytce od pierwszego usłyszenia. To album prawie idealny. Ale po kolei. "Taken By Force" to ostatnia studyjna płyta Scorpions nagrana z fenomenalnym gitarzystą Ulim Rothem. Ujrzała światło dzienne w roku 1977. Znajdujemy na niej osiem niesamowitych kawałków (na albumie wznowionym na CD są jeszcze dwa bonusy).

Podróż zaczynamy od dynamicznego Steamrock Fever z wspaniałym refrenem, przy którym naprawdę można dostać gorączki. Potem napotykamy znany chyba wszystkim We'll Burn The Sky. Świetny numer, który w jednej chwili jest spokojny, a w drugiej wybucha rewelacyjnym refrenem. Następnie przeprawiamy się przez dwie bardzo dobre piosenki - I've Got To Be Free i The Riot Of Your Time. Na uwagę zasługuję szczególnie napisana przez Rotha I've Got To Be Free, która opisuje jak czuje się Roth w zespole (można o tym przeczytać w historii). Później następuje najlepszy według mnie utwór na tym albumie i jeden z najlepszych w historii muzyki Scorpions - The Sails Of Charon. Trudno wprost opisać co się we mnie dzieje gdy słucham tej genialnej, tajemniczej piosenki z powalającą gitarą Rotha. Tego trzeba posłuchać! Ten utwór przenosi każdego słuchacza w magiczny świat. Po kolejnym utworze Rotha - Your Light, który również jest świetnym dziełem świetnego gitarzysty, następuje wielki hit - He's A Woman - She's A Man. Tego nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. To klasyka rocka. Ostry numer, którego można słuchać na okrągło. Na zakończnie piękna ballada Born To Touch Your Feelings. Również warto się w nią wsłuchać, gdyż w tym kawałku mówi do nas sama piosenka! I was born from the sound of the strings... Bardzo dobry numer.

Dwa bonusy to Suspender Love - piosenka, która niespecjalnie do mnie trafia i Polar Nights w wersji live. Tego można posłuchać, chociaż wolałbym żeby śpiewał ją Klaus a nie Uli.

Podsumowując - na "Taken By Force" nie ma ani jednego kiepskiego utworu (nie liczę tutaj bonusów, gdyż one właściwie nie należą do albumu). Wszystkie kawałki są doskonałe. Według mnie "Taken By Force" to jedno z największych osiągnięć w karierze The Scorpions. Nie można pozwolić by popadło w zapomnienie.